โครงสร้างกฎหมายสำหรับธุรกิจ ที่เป็นเจ้าของโดยชาวต่างชาติในไทย
June 15, 2026
110 ครั้ง
พื้นฐานกฎหมาย — พ.ร.บ. ธุรกิจต่างด้าว พ.ศ. 2542
พ.ร.บ. การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542 (FBA) เป็นกฎหมายหลักที่ควบคุมการมีส่วนร่วมของชาวต่างชาติในธุรกิจไทย ภายใต้กฎหมายนี้ บริษัทถือว่าเป็น "ต่างด้าว" เมื่อชาวต่างชาติถือหุ้น 50% หรือมากกว่า กฎหมายแบ่งธุรกิจที่จำกัดออกเป็น 3 บัญชี
อัพเดตปี 2569
ในปี 2569 ไทยถอด 10 ประเภทธุรกิจออกจากข้อจำกัด FBA ขยายการมีส่วนร่วมของต่างชาติในภาคดิจิทัล เทคโนโลยี และนวัตกรรม การจดทะเบียนบริษัทดำเนินการออนไลน์เท่านั้นผ่าน DBD Biz Regist ตั้งแต่มกราคม 2569 กรรมการต่างชาติต้องยืนยันตัวตนด้วยตัวเองที่ DBD ตั้งแต่เมษายน 2569 แหล่งอ้างอิง: LexBangkok (2569), ThaiLawOnline (2569)
โครงสร้างที่ 1 — บริษัทไทยจำกัด (JV 49/51)
โครงสร้างที่ 2 — บริษัทที่ได้รับการส่งเสริมจาก BOI
โครงสร้างที่ 3–7 (สรุป)
⚠️ ผู้ถือหุ้นนอมินี — อาชญากรรมที่อันตรายที่สุด
การใช้คนไทยเป็นนอมินีถือหุ้นแทนชาวต่างชาติ ผิดกฎหมายตามมาตรา 36 ของ FBA และตั้งแต่ปี 2569 เป็นความผิดมูลฐานภายใต้ AMLA ผลที่ตามมา: อายัดและยึดทรัพย์สิน จำคุกสูงสุด 3 ปี ค่าปรับ 100,000–1,000,000 บาท บังคับเลิกบริษัท และขึ้นบัญชีดำถาวร ระบบ IBAS ของ DBD ตรวจจับโครงสร้างนอมินีตลอด 24 ชั่วโมง แหล่งอ้างอิง: ThaiLawOnline (2569), LexBangkok (2569)
สรุป
ไทยมีโครงสร้างกฎหมายสำหรับธุรกิจต่างชาติหลากหลายกว่าที่นักลงทุนส่วนใหญ่คิด — ตั้งแต่ JV ไทยแบบตรงไปตรงมา ไปจนถึงความเป็นเจ้าของ 100% ผ่าน BOI กุญแจสำคัญคือการจับคู่โครงสร้างที่เหมาะสมกับสาขา สัญชาติ ขนาดธุรกิจ และความเสี่ยงที่รับได้ การปฏิรูป FBA ปี 2569 และการดิจิทัลของ DBD ทำให้เส้นทางที่ถูกกฎหมายชัดเจนและเข้าถึงได้มากขึ้น
บทความนี้จัดทำเพื่อข้อมูลเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำกฎหมาย อ้างอิง: พ.ร.บ. ธุรกิจต่างด้าว พ.ศ. 2542, LexBangkok (2569), ThaiLawOnline (2569), Herrera & Partners (2568), BOI ประเทศไทย (2569) ควรปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติก่อนดำเนินการ